90 δευτερόλεπτα

«Γνωριζόμαστε;» ρώτησε η κοπέλα που καθόταν στο σκαμπό του μπαρ του αεροδρομίου στο Heathrow (LHR), κοιτάζοντας έναν κύριο που την παρατηρούσε επίμονα.

«Μάλλον όχι», απάντησε εκείνος χαμογελώντας, «αλλά οφείλω να ομολογήσω ότι τα γαλαζοπράσινα μάτια σας δεν θα μπορούσαν να περάσουν απαρατήρητα από κανέναν άντρα. Μοιάζουν με τροπικά νερά· σε προκαλούν να βουτήξεις στα βαθιά χωρίς τύψεις και αναστολές».

«Παντρεμένος και απελπισμένος;» απάντησε η Κάρεν, ενώ το βλέμμα της γλίστρησε διακριτικά στο χέρι του ψάχνοντας για βέρα.

«Λάτρης του γυναικείου φύλου. Τόμας. Ταξιδεύω για Βοστώνη. Εσείς;»

«Κάρεν. Για Βοστώνη κι εγώ».

«Να κεράσω το τρίτο;»

«Έχω όρια, σε όλα, κύριε Τόμας. Τα όρια χρειάζονται για να συνυπάρχουμε αρμονικά, χωρίς παραβιάσεις — με σεβασμό και κατανόηση».

«Επάγγελμα; Να μαντέψω… ψυχολόγος;»

«Δικηγόρος. Εσείς δεν έχετε όρια;»

«Δεν χρειάζονται όρια σε όλα, μην έχετε αυταπάτες. Παντρεμένη;»

«Χωρισμένη, με ένα παιδί».

«Φαίνεστε μικρή».

«Τριάντα πέντε ετών. Και πολύ φιλόδοξη».

«Δυναμική γυναίκα, με λίγα λόγια αυτό που αναζητά κάθε άντρας και εύχεται να βρει».

«Καλή συνέχεια, και σου εύχομαι να βρεις αυτό που σου αξίζει».

«Χάρηκα, Κάρεν. Ελπίζω να τα ξαναπούμε. Η Βοστώνη είναι μεγάλη πόλη — κάποια μέρα μπορεί να συναντηθούμε».

Ο Τόμας έμεινε να την κοιτάζει καθώς η Κάρεν κατευθυνόταν προς την πύλη. Το κολλητό μαύρο παντελόνι της, το λευκό πουκάμισο, οι ψηλές μπότες και το λυγερό της κορμί ήταν η φαντασίωση κάθε άντρα. Πτήση 327. Θέσεις 3Α και 3Β.

«Από ό,τι φαίνεται, τίποτα δεν γίνεται τυχαία, κυρία μου. Διπλανές θέσεις... και ποιος άντρας δεν θα ήθελε να είναι στη θέση μου;»

«Για όλα υπάρχει λόγος, κύριε Τόμας».

«Τελικά, να το κεράσω εκείνο το τρίτο;»

«Όπως είπα, έχω όρια. Τα όρια θέτουν σωστές βάσεις για καλές σχέσεις, τόσο στις τυπικές όσο και στις πιο κοντινές».

«Δεν μπορώ, όμως, να σας κρύψω τον θαυμασμό μου. Είστε ένα πανέμορφο πλάσμα. Θα ήθελα να… βρεθούμε, έστω και για λίγο, αν είμαι εντός των ορίων σας».

«Για λίγο; Μάλιστα…»

«Θα σηκωθώ να πάω στην τουαλέτα. Αν θέλετε, μπορώ να σας περιμένω για λίγο εκεί».

Ο Τόμας σηκώθηκε και κατευθύνθηκε προς την τουαλέτα. Την ώρα που πήγαινε να βγει, η Κάρεν μπήκε μέσα, σχεδόν απαρατήρητη. Λίγα λεπτά αργότερα, και οι δύο ήταν ξανά στις θέσεις τους.

Κατά τη διάρκεια της πτήσης συζήτησαν περί ανέμων και υδάτων. Το ταξίδι διήρκεσε αρκετές ώρες. Όταν έφτασαν, αντάλλαξαν τηλέφωνα, με την υπόσχεση να ξαναβρεθούν.

Ο Τόμας επέστρεψε στο σπίτι του και βρήκε τη γυναίκα του σε μια κατάσταση χάους· ασχολούνταν με οτιδήποτε άλλο εκτός από τον εαυτό της.

Η δουλειά του, σε μια διαφημιστική εταιρεία, είχε να κάνει με πωλήσεις — πράγμα που σήμαινε συνεχή ταξίδια. Τα οικονομικά τους ήταν καλά, αλλά τα είχαν χωρισμένα. Αυτό που νοσούσε ήταν η σχέση τους, ο γάμος τους. Και, αλήθεια, πόσο εύκολα συνεχίζεις όταν η επικοινωνία έχει χαθεί; Κι όμως, συνεχίζεις. Γιατί υπάρχουν συμφέροντα, συνήθειες, φόβοι.

Λίγες εβδομάδες αργότερα, η Άλισον —η σύζυγός του— χρειάστηκε να εισαγάγει τη μητέρα της στο νοσοκομείο για μια σοβαρή επέμβαση. Επρόκειτο να μείνει μαζί της το πρώτο διάστημα της ανάρρωσης.

Η επέμβαση, όμως, δεν πήγε καλά. Η μητέρα της Άλισον παρουσίασε επιπλοκή, λόγω λανθασμένης χορήγησης φαρμάκου κατά την αναισθησία. Ύστερα από λίγες μέρες στην εντατική, κατέληξε. Η νεκροψία απέδειξε την ιατρική αμέλεια.

Ο γιατρός, η ομάδα του και η διοίκηση του νοσοκομείου συγκρούστηκαν με την Άλισον. Έτσι ξεκίνησε ένας δικαστικός πόλεμος.
Ο Τόμας της είπε πως καλό θα ήταν να συμβιβαστεί με το χρηματικό ποσό που θα της προσέφεραν — «Δεν θα βγει τίποτα», της είπε. «Θα φθαρείς ψυχολογικά και στο τέλος… η μητέρα σου δεν θα γυρίσει πίσω».

Η Άλισον δεν δέχτηκε. Είχε αποφασίσει πως θα το κυνηγήσει. Πίστευε ότι μόνο έτσι θα αναπαυόταν η ψυχή της μητέρας της.

Ο Τόμας, εκείνο το διάστημα, χρειάστηκε να λείψει ξανά για επαγγελματικό ταξίδι.
Καθώς περίμενε την πτήση της επιστροφής για Βοστώνη, γνώρισε μια πανέμορφη Ισπανίδα, την Κάρμεν. Ήταν καλλονή – το βλέμμα της μαγνήτιζε, η φωνή της είχε εκείνη τη χαρακτηριστική προφορά που έκανε κάθε λέξη να ακούγεται πρόσκληση.

Ύστερα από καθυστέρηση των πτήσεων και με τη βεβαιότητα πως οι δρόμοι τους θα χώριζαν πολύ σύντομα, βρέθηκαν στις τουαλέτες του αεροδρομίου. Μια στιγμή έντονου πάθους, γρήγορη, σχεδόν μηχανική. Μια στιγμή που έμοιαζε να ξεφεύγει από κάθε λογική, αλλά να υπακούει σε μια βαθύτερη ανάγκη – τη φυγή.

Δύο εβδομάδες αργότερα, ο Τόμας επέστρεψε στη Βοστώνη.
Είχε ήδη ξεκαθαρίσει στη σύζυγό του πως δεν συμφωνούσε με όλο αυτό που έκανε – τη δικαστική διαμάχη με το νοσοκομείο – και δεν θα ανακατευόταν.
«Δεν έχω περιθώριο να λείπω από τη δουλειά», της είπε. «Ούτε να μπλεχτώ σε δίκες».

Η Άλισον δεν αντέδρασε. Ήξερε πως είχε δίκιο, τουλάχιστον ως προς τη δουλειά. Ήταν, όμως, ακόμη βαθιά πληγωμένη από τον χαμό της μητέρας της και την αδιαφορία του. Δεν είχε συνέλθει, δεν είχε κλείσει καν τις εκκρεμότητες της ψυχής της.

Η Άλισον ήταν μοναχοκόρη. Τον πατέρα της τον είχε χάσει πριν δύο χρόνια, ξαφνικά, από καρδιακή προσβολή. Ήταν διακοσμήτρια εσωτερικών χώρων, με καλό όνομα στην αγορά, τελειομανής και αυστηρή με τον εαυτό της. Είχε χτίσει μόνη της τη φήμη της, μέσα από δουλειά, ήθος και διακριτικότητα.
Όμως, όση δύναμη κι αν είχε στα επαγγελματικά της, στο προσωπικό της κομμάτι ένιωθε όλο και πιο μόνη.

Ο Τόμας δεν είχε μπορέσει να παραβρεθεί ούτε στην κηδεία της μητέρας της – έτυχε, λέει, να βρίσκεται πάλι σε επαγγελματικό ταξίδι.
Ένα ακόμα ράγισμα, μια ακόμα σιωπή ανάμεσά τους.

Σε ένα από τα επόμενα ταξίδια του, ο Τόμας γνώρισε μια νεαρή Ρωσίδα, την Τίνα. Ίδιες συνθήκες, ίδιο μοτίβο. Μια γνωριμία της στιγμής, ένα βλέμμα στο αεροδρόμιο, λίγα λόγια, ένα ποτό. Η πτήση καθυστερούσε 24 ώρες. Έμειναν μαζί σε ξενοδοχείο κοντά στο αεροδρόμιο — μια «όμορφη και γρήγορη βραδιά», όπως θα έλεγε ο ίδιος αργότερα, δίχως τύψεις.

Κι έτσι κυλούσε η ζωή του ζευγαριού.
Ταξίδια ο Τόμας, δουλειά και «παρελκόμενα».
Αγώνας και γραφειοκρατία η Άλισον.
Δύο παράλληλες ζωές που μοιράζονταν απλώς τη διεύθυνση ενός σπιτιού.

Περίπου οκτώ μήνες αργότερα, η Άλισον είχε καταφέρει να συγκεντρώσει όλα τα απαραίτητα έγγραφα. Η δίκη θα ξεκινούσε σε λίγες μέρες.
Την ίδια περίοδο, σε ένα ακόμα επαγγελματικό ταξίδι του Τόμας, μια είδηση πάγωσε τα πάντα:
Μια νεαρή γυναίκα από τη Ρουμανία, η Μόνικα Μοκάνου, 32 ετών, βρέθηκε δολοφονημένη στις τουαλέτες του αεροδρομίου.

Το αεροδρόμιο αποκλείστηκε, όλες οι πτήσεις ακυρώθηκαν.
Οι επιβάτες υποχρεώθηκαν να παραμείνουν έγκλειστοι σε ένα ξενοδοχείο του χώρου μέχρι νεωτέρας.
Ο Τόμας επικοινώνησε με τη σύζυγό του, της εξήγησε τι συνέβη, προσπάθησε να την καθησυχάσει. «Όλα θα λυθούν, μην ανησυχείς», της είπε.
Μόνο που αυτή τη φορά, τίποτα δεν θα λυνόταν τόσο εύκολα.

Ύστερα από δύο εικοσιτετράωρα, οι αρχές συνέλαβαν τον Τόμας.
Κατηγορούνταν για τον φόνο της Μόνικα Μοκάνου, από την Τιμισοάρα.
Ζήτησε δικηγόρο, αλλά το αίτημά του απορρίφθηκε. Η δίκη ορίστηκε να διεξαχθεί στη Ρουμανία.

Κράτησε μία εβδομάδα.
Ο Τόμας, ανήμπορος, σε μια ξένη χώρα, χωρίς υποστήριξη και με όλα τα στοιχεία εναντίον του. Οι κάμερες ασφαλείας τον έδειχναν να κατευθύνεται στις τουαλέτες, λίγα λεπτά πριν μπει εκεί η Μόνικα.
Στο κινητό της βρέθηκε ένα βίντεο διάρκειας 90 δευτερολέπτων – ερωτικής πράξης.

Κι αυτό δεν ήταν το μόνο.
Ύστερα από μυστική έρευνα της Interpol, βρέθηκαν νεκρές και οι δύο προηγούμενες γυναίκες: η Κάρμεν από την Ισπανία και η Τίνα από τη Ρωσία.
Σε κάθε υπόθεση, υπήρχε ένα βίντεο 90 δευτερολέπτων με τον ίδιο πρωταγωνιστή – τον Τόμας.

Η Άλισον, σοκαρισμένη, έλαβε κι εκείνη όλο το υλικό της δίκης. Δεν ζήτησε ελαφρυντικά.
«Θέλω την παραδειγματική του τιμωρία», είπε.
Ήταν το ελάχιστο που μπορούσε να κάνει στη μνήμη αυτών των άτυχων γυναικών.

Ο Τόμας, συντετριμμένος, δεν μπορούσε να αποδείξει τίποτα.
Ναι, είχε συνευρεθεί μαζί τους – το παραδέχτηκε.
Όχι, δεν τις είχε σκοτώσει.
Τα 90 δευτερόλεπτα αποδείκνυαν την ερωτική πράξη, όχι το έγκλημα.
Τα 90 δευτερόλεπτα, όμως, ήταν αρκετά για να του κλείσουν για πάντα το σπίτι, ίσως και τη ζωή.

Πέρασαν πέντε χρόνια.
Πέντε ολόκληρα χρόνια εγκλεισμού, σιωπής, ντροπής και αμφιβολίας.
Ο Τόμας κρατούνταν σε φυλακές υψίστης ασφαλείας στη Ρουμανία, δίχως να έχει πάψει ούτε στιγμή να φωνάζει για την αθωότητά του.
Όλοι τον είχαν ξεγραμμένο — και η Άλισον, και οι φίλοι, και η ίδια του η χώρα.

Μέχρι που μια γυναίκα, διορισμένη δικηγόρος του κράτους, μπήκε στη ζωή του: η Σορίνα.
Ήταν νέα, δυναμική, με εκείνη την ήρεμη αποφασιστικότητα που δεν χρειάζεται φωνές για να επιβληθεί.
Πέρασε μήνες ολόκληρους δίπλα του, προσπαθώντας να ξετυλίξει το κουβάρι της υπόθεσης.
Του ζήτησε να της πει την αλήθεια — όλη την αλήθεια.

Ο Τόμας της μίλησε.
Της είπε για όλα: για την Κάρεν, την Κάρμεν, την Τίνα, για την αδυναμία του στις όμορφες γυναίκες, για την έλλειψη έρωτα στη ζωή του.
Μα ορκίστηκε πως δεν είχε σκοτώσει καμία.
Μια λεπτομέρεια — κάτι που δεν της είχε πει αρχικά — ήταν εκείνο που την έκανε να πιστέψει πως έλεγε την αλήθεια.

Ένα σημάδι στο λαιμό της Κάρεν, που δεν υπήρχε στα βίντεο.
Κι ένα ρολόι, που σταμάτησε στην ώρα του εγκλήματος, αλλά δεν ταίριαζε με τη στιγμή που οι κάμερες τον έδειχναν να φεύγει.
Κάτι δεν κολλούσε.

Η δίκη ξαναξεκίνησε.
Ο Τόμας και η Σορίνα απέναντι σε όλους: το κράτος, τις οικογένειες των θυμάτων, τον κόσμο, ακόμα και τη γυναίκα του.
Δικηγόρος των θυμάτων — και της Άλισον — η Κάρεν. Η ίδια Κάρεν από το Heathrow.

Όταν ο Τόμας την είδε στην αίθουσα, ένιωσε τη γη να ανοίγει κάτω απ’ τα πόδια του.
Τότε κατάλαβε την πλεκτάνη.
Ζήτησε από τη Σορίνα να διακόψει τη δίκη για να της εξηγήσει τι ήξερε.
Εκείνη, όμως, τον σταμάτησε.
«Μην πεις τίποτα ακόμα. Υπάρχουν στοιχεία που θα μιλήσουν μόνα τους».

Όμως δεν πρόλαβε.
Μία μέρα πριν συνεχιστεί η δίκη, η Σορίνα βρέθηκε νεκρή στο διαμέρισμά της.
Δολοφονημένη.

Η αναστάτωση ήταν τεράστια. Όλα τα μέσα ασχολούνταν με την υπόθεση.
Στο σπίτι της βρέθηκαν έγγραφα και το κινητό της, τα οποία κατασχέθηκαν από την αστυνομία.
Όλα τα στοιχεία πέρασαν στα χέρια του εισαγγελέα.

Ο Τόμας βρέθηκε ξανά μόνος. Χωρίς δικηγόρο, χωρίς μάρτυρες, χωρίς φωνή.
Η δίκη θα συνεχιζόταν, με ή χωρίς υπεράσπιση.

Τότε ήρθε η ανατροπή.
Ο εισαγγελέας ανακοίνωσε ότι, μετά από νέα ανάλυση των στοιχείων, προέκυπτε ότι η Κάρεν — πρώην μοντέλο και νυν δικηγόρος — παγίδευε συζύγους που απατούσαν τις γυναίκες τους.
Σκοπός της ήταν να αποσπά μεγάλα χρηματικά ποσά, καταγράφοντας για 90 δευτερόλεπτα τις ερωτικές συνευρέσεις τους.

Την περίπτωση του Τόμας τη θεώρησε ιδανική. Ένα «δόλωμα» που θα μπορούσε να φτάσει μακριά.
Μόνο που το σχέδιο ξέφυγε από κάθε έλεγχο.
Στο κύκλωμα συμμετείχαν δύο άτομα από το αεροδρόμιο της Κραϊόβα, ένα από το αεροδρόμιο της Ισπανίας και ένα από της Ρωσίας.
Η επιχείρηση εξαρθρώθηκε. Και η αθωότητα του Τόμας αποδείχθηκε πανηγυρικά.

Η Κάρεν, διαμαρτυρόμενη για συκοφαντία, επιχείρησε να παρουσιάσει στο δικαστήριο το βίντεο της ερωτικής πράξης της με τον Τόμας στο αεροπλάνο.
Ο εισαγγελέας, όμως, αρνήθηκε να το δεχτεί.
«Δεν αποδεικνύει φόνο», είπε.

Η Κάρεν καταδικάστηκε σε 20 χρόνια φυλάκιση χωρίς αναστολή και πρόστιμο 500.000 ευρώ.
Ο Τόμας αφέθηκε ελεύθερος.
Εκείνος και η Άλισον γύρισαν στη Βοστώνη, αποφασισμένοι να ξεκινήσουν μια νέα ζωή.

Μα η ζωή, τελικά, είχε άλλα σχέδια.

Το επόμενο πρωινό, ο Τόμας υπέστη έμφραγμα.
Η Άλισον κάλεσε αμέσως ασθενοφόρο· η κατάστασή του ήταν κρίσιμη.
Πριν μπει στην εντατική, ζήτησε να τη δει.

Ο γιατρός και η Άλισον μπήκαν στο δωμάτιο.
Ο Τόμας, αδύναμος, την κοίταξε στα μάτια.
Κι εκείνη του είπε, ψυχρά, σχεδόν ατάραχα:

«Τόμας… τα 90 δευτερόλεπτα των βίντεο δεν σου στοίχισαν την ελευθερία σου, αλλά κάτι χειρότερο. Την ίδια σου τη ζωή».

Κι ύστερα, στράφηκε προς τον γιατρό.
«Η γυναίκα σου κι εγώ διατηρούμε δεσμό. Εμείς οργανώσαμε το κύκλωμα. Εμείς καταδικάσαμε την Κάρεν. Εμείς σκοτώσαμε τη Σορίνα. Εμείς… και τη μητέρα της γυναίκας σου».

Ο Τόμας πάγωσε. Δεν πρόλαβε να μιλήσει.
Εκείνοι τράβηξαν το καλώδιο του οξυγόνου και άρχισαν να μετρούν αντίστροφα.
90… 89… 88…

Στο αμφιθέατρο της Βοστώνης, ο διδάκτωρ Εγκληματολογίας και Νομικής, Μάικλ Κ., τελείωσε την ανάγνωση της υπόθεσης.
Κοίταξε τους φοιτητές του.
«Πόσοι βρήκαν τον ένοχο;» ρώτησε.

Μόνο ένας σήκωσε το χέρι.

«Ποιο ήταν το σκεπτικό σου;» τον ρώτησε ο καθηγητής.

Εκείνος στάθηκε όρθιος και είπε:
«Όλοι μας κρύβουμε μέσα μας το σαράκι της απιστίας, της προδοσίας, του φόνου. Απλώς δεν το παραδεχόμαστε. Κάτι άλλο, όμως, είναι αυτό που το ορίζει. Το χρήμα. Αυτό είναι που κινεί τα πάντα. Τα 90 δευτερόλεπτα ήταν το κίνητρο του θανάτου».

Ο Μάικλ χαμογέλασε πικρά.
«Όλος ο πλανήτης», είπε, «υποκλίνεται στη δόξα του χρήματος. Αυτά τα 90 δευτερόλεπτα… ήταν ο βιασμός της αθωότητάς μας στον βωμό του πλούτου».

Αθανασία Παπαδοπούλου

18-4-21

 

Τα 3 κλειδιά

Η Amelie είναι ένα κορίτσι 20 ετών. Έχει κι έναν μικρότερο αδερφό τον Abel, 18 ετών.

Ζούσαν με τους γονείς τους στην Τουλούζη της Γαλλίας. Η Τουλούζη είναι η τρίτη στη σειρά γαλλική πόλη με το μεγαλύτερο φοιτητικό πληθυσμό, μετά το Παρίσι και τη Λυών.

Η ζωή τους κυλούσε ήρεμα μέχρι που ο πατέρας τους σκοτώθηκε σε τροχαίο ατύχημα. Ήταν καθηγητής στο μεγαλύτερο Πανεπιστήμιο της πόλης της Τουλούζης το “UNIVERSITE TOLOUSE III-Paul Sabatier”.

Η μητέρα τους είναι μια καταξιωμένη συγγραφέας! Είναι έτοιμη να εκδώσει το 3ο της βιβλίο, το οποίο στηρίζεται σε μια συνέχεια των δύο προηγούμενων!

Βάσει των πωλήσεων και τα δύο είχαν γίνει best sellers.

Ο θάνατος του συζύγου της όμως ανέτρεψε τα πάντα.

Ο μόνος μάρτυρας στον τόπο του ατυχήματος είναι ένας άλλος οδηγός που το αμάξι του διερχόταν απ την απέναντι μεριά, αλλά δεν είναι αυτόπτης μάρτυρας του τροχαίου!

Είναι αυτός όμως που ειδοποίησε την πλησιέστερη αστυνομική αρχή και παρέμεινε στον τόπο του ατυχήματος μέχρι που έφθασαν εκεί οι αρμόδιες αρχές. Κάμερες στο συγκεκριμένο σημείο δεν υπάρχουν.

Το αμάξι έχει καταστραφεί ολοσχερώς. Με τη βοήθεια της πυροσβεστικής απεγκλώβισαν τον νεκρό οδηγό. Το ασθενοφόρο τον οδήγησε στο νοσοκομείο για την τυπική διαδικασία της νεκροψίας και άρχισε η αστυνομική έρευνα.

Ο μόνος μάρτυρας που έδωσε κατάθεση είναι ο οδηγός με το διερχόμενο αμάξι την ώρα του ατυχήματος! Δεν υπάρχει κανένα στοιχείο που να τον καθιστά ένοχο. Έτσι αφέθηκε ελεύθερος, έπειτα από την μακροσκελή και λεπτομερή κατάθεση που έδωσε!

Το αμάξι μεταφέρθηκε σ΄ ένα συνεργείο, για να γίνει κι εκεί ο απαραίτητος έλεγχος από πραγματογνώμονα.

Από τη νεκροψία που έγινε, προέκυψε το πόρισμα πως αιτία θανάτου ήταν ανακοπή καρδιάς.

Από τον μηχανολογικό έλεγχο στο αμάξι, είδαν που τα φρένα ήταν χαλασμένα!

Κι όμως το αμάξι είχε ελεγχθεί σ΄ ένα συνεργείο και δεν είχε βρεθεί κάποιο μηχανολογικό ή άλλο πρόβλημα προ 10 ημερών. Το επαληθεύει η σύζυγος. Τα φρένα του αμαξιού ήταν πειραγμένα.

Συμπερασματικά αποδεικνύεται ότι πρόκειται για έγκλημα εκ προμελέτης και ένας κύκλος ερευνών ξεκινάει πρώτα από το οικείο περιβάλλον του.

Στη θέση του συνοδηγού, δίπλα ακριβώς απ το χειρόφρενο βρίσκουν ένα μπρελόκ με 3 κλειδιά σε διαφορετικά χρώματα. Κόκκινο, πράσινο, κίτρινο!

Η σύζυγος του θανόντος δεν αναγνωρίζει ούτε και τα παιδιά του.

Κάθε μεσημέρι μετά το Πανεπιστήμιο, γύριζε πάντα στο σπίτι μόνος του. Δίπλα στα κλειδιά του αυτοκινήτου είχε μόνο το κλειδί του σπιτιού.

Ακόμα κι έτσι να μην ήταν, όταν τον βρήκε ο διερχόμενος οδηγός ήταν μόνος του στη θέση του οδηγού. Δεν υπήρχε συνοδηγός. Τα κλειδιά ήταν πάνω στη μίζα.

Ύστερα από μια εξαντλητική ανάκριση από την αστυνομία και στα 3 μέλη της οικογένειας μιας και συγγενικά πρόσωπα δεν υπήρχαν άλλα, η υπόθεση οδηγείται σε δίκη με κατηγορούμενους αρχικά και τα 3 μέλη. Για κανέναν δεν αποδεικνύεται η ενοχή, για κανέναν δεν αποδεικνύεται ούτε η αθωότητα!

Τα 3 κλειδιά παραμένουν μυστήριο...Αποτυπώματα δεν υπάρχουν πουθενά.

Σε έρευνα που γίνεται μέσα στο σπίτι βρίσκουν το στοιχείο με το οποίο αποδεικνύεται περίτρανα η ενοχή της συζύγου.

Καταδικάζεται σε ισόβια, αλλά η ίδια αρνείται την ενοχή της. Κάνει έφεση και ισχυρίζεται πως έχει ψυχολογικά προβλήματα.

Τα παιδιά αναφέρουν στην κατάθεσή τους ότι οι σχέσεις μεταξύ των γονιών τους ήταν καλές και δεν είχαν αντιληφθεί σοβαρά προβλήματα.

Η σύζυγος προφυλακίζεται τελικά χωρίς να μπορέσει ο δικηγόρος της ν΄ αποδείξει ότι δεν είναι ένοχη και ένας νέος κύκλος ερευνών ξεκινά, αφού πρώτα έρχεται σε επαφή με τον ψυχίατρο Φιλίπ.

Στις συνεδρίες που γίνονται μέσα στη φυλακή ο καταξιωμένος στρατιωτικός ψυχίατρος, που ειδικεύεται στην εγκληματολογία, καταλήγει στο συμπέρασμα πως η σύζυγος πάσχει από το σπάνιο φαινόμενο του “διπλού υποκειμένου”.

Εξηγεί λοιπόν στις αρχές το φαινόμενο του “διπλού υποκειμένου”! Ο πάσχων πιστεύει πως έχει σωσία που του μοιάζει πολύ, αλλά ο σωσίας έχει εντελώς διαφορετική προσωπικότητα και ζωή! Ισχυρίζεται ότι έχει μια δίδυμη αδελφή που ήθελε να της κλέψει τον άντρα . Έτσι εφόσον δεν μπορεί να βρει τον σωσία της , σκοτώνει τον άντρα της.

Η επαφή ψυχιάτρου και ασθενούς είναι καθημερινή επί 6 ολόκληρους μήνες. Τίποτα δεν αλλάζει στην κατάθεσή της, ενώ τα στοιχεία πλέον και του ψυχίατρου είναι ακράδαντα, για να την οδηγήσουν ισόβια στη φυλακή.

Στη Γαλλία η αξιολόγηση της επικινδυνότητας ενός ατόμου έχει τα τελευταία χρόνια υιοθετήσει μαζικές νομοθετικές διατάξεις, που έχουν ως στόχο την καταπολέμηση διάφορων μορφών διακινδύνευσης για δράστες που θεωρούνται επικίνδυνοι.

Ο ψυχίατρος Φιλίπ είναι πεπεισμένος ότι ένοχη είναι η σύζυγος. Το ίδιο και οι αστυνομικές αρχές. Προτού αποφασίσουν να την κλείσουν για πάντα στη φυλακή, χωρίς κανένα ελαφρυντικό, ο γιατρός Φιλίπ θα ζητήσει από τις αρχές έναν τελευταίο ψυχιατρικό έλεγχο!

Μεταφέρεται στην ψυχιατρική κλινική όπου εργάζεται ο γιατρός και της ζητάει δίνοντάς της 3 κλειδιά, ένα κόκκινο, ένα πράσινο και ένα κίτρινο να ξεκλειδώσει με την πρώτη το σωστό δωμάτιο με το σωστό κλειδί!

Της αναφέρει πως αν όντως το κάνει αυτό, θα ζητήσει την επανεξέταση της υπόθεσης!

Το ότι η ζωή της θα κρεμόταν από 3 κλειδιά δεν το είχε φανταστεί ποτέ! Το ότι τα 3 κλειδιά αυτά είχαν βρεθεί μέσα στο αμάξι του αποθανόντος συζύγου της και μετά στα χέρια του ψυχίατρου, αν μη τι άλλο ξεκλειδώνουν ψυχιατρικές πόρτες, ποιος θα το αποδείκνυε;

Γύρισε, τον κοίταξε και είπε :

- Εσύ σκότωσες τον άντρα μου! Μα γιατί, ποιος είσαι;

- Λυπάμαι πολύ αλλά βρίσκεστε σε μειονεκτική θέση! Πρέπει ν΄ ανοίξετε τις πόρτες με τα σωστά κλειδιά. Κάμερες ασφαλείας χωρίς ήχο μας παρακολουθούν.

Μην κάνετε το λάθος και μου επιτεθείτε, γιατί το υπόλοιπο της ζωής σας θα το περάσετε μέσα σ΄ ένα ψυχιατρείο!

Υπάρχει ένα ολόκληρο επιτελείο αυτή τη στιγμή που μας παρακολουθεί και περιμένει να σας δει να ανοίγετε με το σωστό κλειδί τη σωστή πόρτα. Αν τα καταφέρετε, να ξέρετε ότι όλα θ΄ αλλάξουν για σάς!

Έχετε 5'(λεπτά.)

Μέχρι να σκεφτείτε σας πληροφορώ πως τον σύζυγό σας τον είχα καθηγητή στο Πανεπιστήμιο πριν από 15 χρόνια. Ήμουνα ένας απ΄ τους φοιτητές που θεωρούσε πως δεν μπορώ να εξελιχθώ λόγω του κακού μου χαρακτήρα. Μια μέρα μου έδωσε ένα μπρελόκ με 3 κλειδιά, ένα κόκκινο ένα πράσινο και ένα κίτρινο. Μου ζήτησε ν’ ανοίξω την πόρτα της αίθουσας μαντεύοντας το σωστό. Κρύος ιδρώτας με είχε λούσει. Απ΄ αυτό κρινόταν αν θα έπαιρνα το πτυχίο μου, μου είπε.

- Και τελικά το βρήκατε;

- Δεν θα σας απαντήσω. Ο χρόνος πέρασε, πρέπει ν΄ ανοίξετε τις πόρτες.

Εγώ όπως βλέπετε όσο κακό χαρακτήρα και να είχα είμαι ο διευθυντής της ψυχιατρικής κλινικής. Το πτυχίο μου ναι, το πήρα. Ποτέ δεν θα ξεχάσω όμως εκείνη τη μέρα.

Εσείς σήμερα κρίνεστε για κάτι πιο σοβαρό! Αφορά την ίδια σας τη ζωή.

Η γυναίκα πλησίασε και άνοιξε σωστά την πρώτη πόρτα με το σωστό κόκκινο κλειδί......και τώρα; μονολόγησε....πλησίασε τη δεύτερη πόρτα και με τρεμάμενο χέρι έβαλε το πράσινο κλειδί κ΄ η πόρτα άνοιξε!

Γύρισε, κοίταξε τον ψυχίατρο και του είπε :

- Οι πόρτες άνοιξαν, έμεινε το τρίτο κλειδί που είναι και το σωστό. Χρειάζεται να την ανοίξω;

- Χρειάζεται! Και οι 3 πόρτες πρέπει ν΄ ανοίξουν.

- Μα υπάρχει περίπτωση να μην ανοίξει;

- Ανοίξτε και την τρίτη πόρτα! Εξαρτάται απ΄ αυτό η ζωή σας! Δεν το έχετε καταλάβει ακόμα;

Κρύος ιδρώτας την έλουσε, τα χέρια της πάγωσαν από το άγχος! Στην προσπάθειά της να βάλει το τελευταίο κίτρινο κλειδί στην τρίτη πόρτα, της έπεσε στο πάτωμα!

Έσκυψε να το πάρει και με την άκρη του ματιού της είδε μια ακόμα πόρτα στα δεξιά, που δεν φαινόταν απ΄ την αρχή!

- Μα έχει και άλλη πόρτα στα δεξιά μου, αναφώνησε.

- Δεν σας ακούει κανείς! Μόλις έληξε και ο χρόνος σας. Τώρα όλοι πείστηκαν ότι όχι μόνο είστε εσείς η ένοχη αλλά και ότι είστε ψυχικά άρρωστη. Ανοίξατε 2 πόρτες σωστά και την τρίτη με το τελευταίο κλειδί δεν καταφέρατε να την ανοίξετε!

Αυτό σας οδηγεί απευθείας σε εγκλεισμό ισόβια. Λυπάμαι πολύ, που δεν θα μπορέσετε ν΄ αποδείξετε ποτέ την αθωότητά σας και δεν θα έχετε 2η ευκαιρία. Θα ζητήσω τον εγκλεισμό σας στην κλινική μου.

Ακολουθήστε με!

Η γυναίκα φώναζε για την αθωότητά της και ανεβαίνοντας υποβασταζόμενη από αστυνομικούς, γύρισε προς τον ψυχίατρο και είπε:

- Το 3ο κλειδί το έχω εγώ και είναι η πόρτα του κελιού σου.

Οι αστυνομικοί στράφηκαν στον ψυχίατρο, τον κοίταξαν, άφησαν την γυναίκα και τον συνέλαβαν.

- Μα τι κάνετε; φώναξε εξαγριωμένος ο ψυχίατρος.

Οι αστυνομικές αρχές είχαν κάνει έρευνα στο Πανεπιστήμιο ανάμεσα στους φοιτητές των τελευταίων χρόνων σχετικά με τα πτυχία τους και τη διαγωγή τους.

Η σύζυγος απαλλάχτηκε εξ ολοκλήρου και συνεχίζει να ζει με τα 2 της παιδιά στη Τουλούζη.

Αυτό που έπεισε τις αρχές για την αθωότητα της συζύγου ήταν και ένα ακόμα στοιχείο. Το 3ο της βιβλίο που για καλή της τύχη είχε προλάβει να ολοκληρώσει. Η σύζυγος γνώριζε για όλους τους φοιτητές του συζύγου της από χειρόγραφες επιστολές, που πάντα άφηνε ο ίδιος όταν τελείωνε η χρονιά!

Κάποιος από τους αστυνομικούς σε έρευνα που έκανε εκείνο το διάστημα μέσα στο σπίτι είχε την ιδέα να διαβάσει το τέλος του 3ου της βιβλίου, στο οποίο ανέφερε τα γεγονότα όπως είχαν γίνει και ο επίλογος:

“Το τρίτο κλειδί το έχω εγώ κύριε Φιλίπ και είναι του κελιού σου”.

Ο ψυχίατρος κατηγορήθηκε για φόνο εκ προ μελέτης δια βίου και καταδικάστηκε σε ισόβια δεσμά!

                               Αθανασία Παπαδοπούλου-25/7/2020

Ποιός σκότωσε τον Κύριο Στιούαρτ;

Βράδυ Σαββάτου και ο κύριος με την κυρία Στιούαρτ θα γιορτάσουν τα 30α γενέθλια της κόρης τους Στεφανίας.

Καλεσμένοι, ένα φιλικό τους ζευγάρι ο Νίκος με τη Μαρία, μια φίλη της κόρης τους ,η Διώνη και το αγόρι της ο Κωνσταντίνος.

Το φαγητό το σερβίρει η εσωτερική οικιακή βοηθός η καταγωγή της οποίας είναι από Γεωργία, η κ.Λένα.

Η οικογένεια Στιούαρτ και συγκεκριμένα ο κ.Στιούαρτ είναι επιχειρηματίας. Γεννήθηκε στο Ηνωμένο Βασίλειο και σε ηλικία 10 χρονών ήρθε στην Ελλάδα.

Είναι επιχειρηματίας, έχει εμπορικά καταστήματα στην περιοχή του Πειραιά.

Έχει μια αμύθητη περιουσία την οποία την έχει γράψει όλη στην μοναχοκόρη του μετά θάνατον.

Η οικογένεια Στιούαρτ μένει στη περιοχή της Άνω Γλυφάδας.

Ο κύριος και η κυρία Στιούαρτ συστήνουν τους καλεσμένους τους και ξεκινάνε να τρώνε.

Η κ.Λένα σερβίρει τα ορεκτικά και το κρασί.

Μεζεδάκια, καναπεδάκια, τυριά, αλλαντικά και σαλάτες.

Το κυρίως πιάτο, τσιπούρα με σοταρισμένα λαχανικά. Το συνοδεύουν με λευκό αρωματικό κρασί Μαλαγουζιά, ο απόλυτος συνδυασμός τσιπούρας και κρασιού, δώρο του φίλου της Στεφανίας.

Μαζί μια έκπληξη! Ένα δαχτυλίδι αρραβώνων!

Το “grand finale” η τούρτα Banoffe με τον απίθανο συνδυασμό σοκολάτας μπανάνας ,δώρο από τη φίλη της την Διώνη.

Όλοι πίνουν και εύχονται τα καλύτερα στη Στεφανία και τον Κωνσταντίνο για τη νέα τους αρχή.

Ξαφνικά,ο κύριος Στιούαρτ πέφτει λιπόθυμος στο πάτωμα.

Η Μαρία, η σύζυγος του Νίκου είναι γιατρός, τρέχει αμέσως να κάνει μαλάξεις και ταυτόχρονα λέει να καλέσουν το 166.

Ο Νίκος ,ο άντρας της , προσπαθεί να την βοηθήσει.

Η κ.Στιούαρτ λιποθυμάει και η Στεφανία έντρομη τρέχει πάνω απ' τη μητέρα της.

Η Διώνη προσπαθεί να δείξει ψυχραιμία και είναι αυτή που καλεί το 166 και την αστυνομία.

Ο Κωνσταντίνος προσπαθεί με ψυχραιμία να ηρεμήσει την Στεφανία.

Η κ.Λένα,στην προσπάθειά της να βοηθήσει, σκοντάφτει στην καρέκλα με αποτέλεσμα να πέσει στην γωνία του τραπεζιού με τον αγκώνα και να χτυπήσει άσχημα το χέρι της.

Το ασθενοφόρο καταφθάνει αλλά είναι σχεδόν αργά. Παρά τις ασταμάτητες προσπάθειες της γιατρού για καρδιοαναπνευστική ανάνηψη, ο κύριος Στιούαρτ δεν τα καταφέρνει. Γίνονται και επαναλαμβανόμενες προσπάθειες από τους γιατρούς του ΕΚΑΒ αλλά δυστυχώς μάταιες.

Ο κ.Στιούαρτ είναι νεκρός.

Μαζί με το ασθενοφόρο καταφθάνει και το περιπολικό της αστυνομίας με τον υπαστυνόμο Αγγελόπουλο.

Αφού γίνονται όλες οι απαραίτητες διαδικασίες και έρευνες ύστερα από 2 περίπου εβδομάδες ξεκινούν οι καταθέσεις.

Κατάθεση 1η, σύζυγος θανόντα, κυρία Στιούαρτ.

-Κυρία Στιούαρτ, αρχικά τα συλλυπητήριά μου. Τι θυμάστε από εκείνο το βράδυ;

-Κύριε Αγγελόπουλε, ήταν τα γενέθλια της κόρης μας, ακόμα δεν μπορώ να πιστέψω το κακό που μας βρήκε. Καθόμασταν όλοι μαζί στο τραπέζι. Ξαφνικά ο σύζυγός μου σηκώθηκε όρθιος, έπιασε την καρδιά του και λιποθύμησε.

-Θυμάστε να σηκώθηκε κάποιος από το τραπέζι κατά τη διάρκεια του φαγητού;

-Ναι, η μια απ τις φίλες της κόρης μου η Διώνη θυμάμαι ότι πήγε στο μπάνιο.

-Όταν πήγε στο μπάνιο θυμάστε αν είχε σερβιριστεί και το γλυκό;

-Νομίζω, αλλά δεν είμαι σίγουρη, μάλλον είχε σερβιριστεί.

-Κυρία Στιούαρτ, μια τελευταία ερώτηση. Ο σύζυγός σας έπινε γενικά;

-κ.Αγγελόπουλε,ο σύζυγός μου ήταν λάτρης του κρασιού.

-Σας ευχαριστώ κυρία Στιούαρτ, δεν σας χρειάζομαι κάτι άλλο.

Κατάθεση 2η, Νίκος.

-Πείτε μου σας παρακαλώ τι θυμάστε από εκείνο το βράδυ και από που γνωρίζετε τον κ.Στιούαρτ.

-Με τον κύριο Στιούαρτ και εγώ και η σύζυγός μου διατηρούσαμε φιλικές σχέσεις εδώ και και μια 10ετία.Ο κ.Στιούαρτ μου νοίκιαζε ένα μαγαζί ρούχων στο εμπορικό του Πειραιά.

-Οπότε είχατε και επαγγελματική σχέση μαζί του.

-Ναι, κ.Αγγελόπουλε και ουδέποτε δημιουργήθηκε πρόβλημα στην επαγγελματική μας σχέση.

-Με τη σύζυγό σας ποια ήταν η σχέση του;

-Κάναμε φιλική παρέα, σαν ζευγάρια. Έχουμε πάει και διακοπές μαζί. Η σύζυγός μου τον συμπαθούσε πολύ, μου έλεγε πάντα ότι ήταν καλός άνθρωπος. Μια φορά τον εξυπηρέτησε και στο νοσοκομείο στο οποίο εργάζεται για κάποιες τυπικές ιατρικές εξετάσεις.

-Εκείνο το βράδυ θυμάστε κάτι περίεργο που να συνέβη κατά τη διάρκεια του δείπνου;

-Δεν μπορώ ακόμα να καταλάβω πως συνέβη όλο αυτό το δυσάρεστο γεγονός. Ο κύριος Στιούαρτ ήταν ένας πολύ καλός επιχειρηματίας και οικογενειάρχης.

-Σας ευχαριστώ πολύ.

Κατάθεση 3η,Μαρία.

-Τι θυμάστε από εκείνο το βράδυ και από που γνωρίζετε τον κύριο Στιούαρτ;

-Κύριε Αγγελόπουλε, τον κύριο Στιούαρτ τον γνώρισα από τον σύζυγό μου. Του νοικιάζει ένα μαγαζί σε ένα εμπορικό κέντρο στον Πειραιά. Έχουμε κάνει παρέα σαν ζευγάρια αρκετά χρόνια.

-Είχατε συζητήσει ποτέ με τον σύζυγό σας πως χάριν της φιλίας σας και της οικονομικής άνεσης που διαθέτει θα μπορούσε να σας έπαιρνε κάποιο ενδεικτικό ποσό για ενοίκιο;

-Δεν τίθεται τέτοιο θέμα, και εγώ όπως γνωρίζεται γιατρός είμαι. Ο κύριος Στιούαρτ ήταν ένας σωστός επιχειρηματίας.

-Θυμάστε κάτι από εκείνη τη νύχτα; Κάνατε μεγάλη προσπάθεια να τον σώσετε.

-κ.Αγγελόπουλε το επάγγελμα του γιατρού είναι λειτούργημα. Οποιοσδήποτε και να ήταν στη θέση μου θα έκανα προσπάθεια να τον σώσει. Για ανθρώπινη ζωή μιλάμε!

-Θεωρείτε ότι ο σύζυγός σας ζηλεύει;

-Ο σύζυγός μου έχει κάποια θέματα ζήλειας γενικότερα, αλλά είμαστε αγαπημένοι. Δε νομίζω άλλωστε ότι αυτό έχει κάποια σχέση με την υπόθεση.

-Σας ευχαριστώ.

Κατάθεση 4, Διώνη.

-Είστε η καλύτερη φίλη της Στεφανίας. Φαντάζομαι τους γνωρίζετε οικογενειακώς χρόνια. Τι έχετε να πείτε για εκείνο το βράδυ;

-H Στεφανία είναι η καλύτερή μου φίλη. Είχαμε υποσχεθεί απ όταν πηγαίναμε μαζί σχολείο πως θα κουμπαριάσουμε όποια από τις δυο παντρευτεί πρώτη.

Εκείνο το βράδυ ήμουνα η μόνη που γνώριζα για την έκπληξη και το δαχτυλίδι. Μου το είχε εκμυστηρευτεί ο Κωνσταντίνος.

Δεν ξέρω ειλικρινά τι συνέβη. Η Στεφανία φαινόταν τόσο ευτυχισμένη, το ίδιο και ο Κωνσταντίνος.

Ο κύριος Στιούαρτ ήταν καλός οικογενειάρχης. Δεν θυμάμαι ποτέ την Στεφανία να έχει παραπονεθεί για κάτι.

Το μόνο πράγμα που μου έκανε εντύπωση, ήταν όταν τρώγαμε την τούρτα, η κ.Λένα μας ρώτησε αν θέλουμε κάτι να πιούμε, ενώ ήδη πίναμε κρασί.

Νομίζω κανείς δεν το άκουσε. Εγώ όμως το άκουσα και κοιτώντας την έτρεξε στη κουζίνα. Τη γυναίκα βέβαια την έχουν πολλά χρόνια εδώ μέσα και ποτέ δεν έχει δημιουργήσει πρόβλημα.

-Σας ευχαριστώ πολύ.

Κατάθεση 5η, Κωνσταντίνος.

-Τι θυμόσαστε από εκείνο το βράδυ και πόσα χρόνια γνωρίζεστε με την Στεφανία και την οικογένειά της;

-Κ.Αγγελόπουλε πρέπει να σας αναφέρω ότι με την Στεφανία είμαστε πλέον και επίσημα αντρόγυνο. Παντρευτήκαμε πριν 2 μέρες ,αλλά λόγω των γεγονότων δεν το έχουμε αναφέρει σε κανέναν.

Εκείνο το βράδυ περνούσαμε υπέροχα, όλα φαινόντουσαν τέλεια και εγώ ήμουνα πιο ευτυχισμένος από ποτέ.

-Τους παρευρισκόμενους τους γνωρίζατε;

-Κύριε Αγγελόπουλε πρέπει να σας πω ότι η σύζυγος του κ.Νίκου, η γιατρός, μου είχε εκμυστηρευτεί ο ίδιος ο κύριος Στιούαρτ και σας παρακαλώ να μην το μάθει ούτε η κόρη του, είχαν σχέση.

-Και γιατί το είπε σε εσάς, τον φίλο της κόρης του! Δεν φοβήθηκε μήπως το πείτε στη κόρη του ή τον κακοχαρακτηρίσετε;

-Ακούστε κ.Αγγελόπουλε,ο κύριος Στιούαρτ αγαπούσε τη γιατρό. Ο άντρας της την ζήλευε πολύ, μου τα είχε πει όλα. Ήταν ένα μυστικό καλά κρυμμένο. Έτσι διατήρησε τον γάμο του ο κύριος Στιούαρτ, αλλιώς θα είχε χωρίσει. Την κυρία Στιούαρτ δεν την ήθελε καθόλου. Είναι και ο λόγος που δεν είχε την επιθυμία να της αφήσει κάτι εκτός απ το σπίτι που μένανε. Εμένα με θεωρούσε παιδί του. Έβλεπε ότι αγαπάω την κόρη του και με εμπιστευόταν.

-Μια τελευταία ερώτηση. Γιατί βιαστήκατε να παντρευτείτε; Δεν έχουν περάσει ούτε 2 εβδομάδες απ το θάνατο του κ.Στιούαρτ.

-κ.Αγγελόπουλε, η σύζυγός μου είναι έγκυος περίπου 2 μηνών, το μάθαμε την ημέρα του γάμου μας. Γι αυτό θα σας παρακαλέσω να καταθέσει ίσως αργότερα για να είναι πιο ήρεμη.

-Σας ευχαριστώ, δεν θα της πάρω ακόμα κατάθεση.

Κατάθεση 6η, Λένα.

-Παρακαλώ πείτε μου πόσα χρόνια δουλεύετε για την οικογένεια Στιούαρτ;

-Δουλεύω πάνω από 10 χρόνια.

-Τι θυμόσαστε από εκείνη τη νύχτα;

-Εγώ κ.Αγγελόπουλε μαγείρεψα και σέρβιρα όλα τα φαγητά και το κρασί εκείνη τη νύχτα. Όταν έγινε το γεγονός δεν ήμουνα παρών ,ήμουνα στην κουζίνα.

-Το χέρι σας πως το χτυπήσατε;

-Σκόνταψα σε μια καρέκλα και έπεσα κάτω. Δεν είναι κάτι σοβαρό άλλωστε.

-Γνωρίζετε ποιος μπορεί να ήθελε να σκοτώσει τον κύριο Στιούαρτ; Είστε ένας άνθρωπος που μένει πολλά χρόνια μαζί του και γνωρίζετε την οικογένεια και όλους τους καλεσμένους.

-Κύριε Αγγελόπουλε, η κυρία Στιούαρτ παίρνει φάρμακα από τότε που έμαθε πως ο σύζυγός της διατηρεί εξωσυζυγική σχέση. Μια φορά μου είχε εκμυστηρευτεί πως τον μισεί και θέλει να του κάνει κακό.

-Εσείς το πιστεύετε ότι είχε εξωσυζυγική σχέση;

-Ναι, και χαίρομαι πολύ που η Στεφανία βρήκε ένα καλό παιδί και έφυγε απ το σπίτι. Το παιδί ήταν καταπιεσμένο.

-Σας ευχαριστώ πολύ.

Η έρευνα ολοκληρώθηκε, το πόρισμα είναι το παρακάτω:

Ο θάνατος έχει επέλθει από υπερβολική ποσότητα μεθανόλης μέσα στο κρασί. Πιθανόν και να είχε σωθεί αν η ποσότητα ήταν μικρότερη. Συνήθως η δηλητηρίαση εκδηλώνεται σε 12-24 ώρες. Το αντίδοτο είναι η αιθανόλη, αν προλάβει κανείς να την χορηγήσει.

Δυστυχώς, στη συγκεκριμένη περίπτωση η δόση ήταν υπερβολική προκαλώντας ανεπανόρθωτη εγκεφαλική βλάβη και καρδιακό επεισόδιο.

O κύριος Αγγελόπουλος βρήκε τον δολοφόνο.

Ποιο ήταν το κίνητρο του δολοφόνου; Που αποσκοπούσε; Με ποιόν συνεργάστηκε για να δηλητηριάσουν τον κ.Στιούαρτ; Ποια κατάθεση οδήγησε τον κ.Αγγελόπουλο στον δολοφόνο;

Αθανασία Παπαδοπούλου -23/7/2020

Θάρρος ή αλήθεια

1:00 μετά τα μεσάνυχτα και οι ένοικοι μιας πολυκατοικίας στην οδό Φιλολάου 5 στο Παγκράτι ξυπνάνε τρομοκρατημένοι από μια έντονη γυναικεία κραυγή.

Ένα αποτρόπαιο έγκλημα κ' μια κατακρεουργημένη γυναίκα να ψυχορραγεί!

Ο διαχειριστής ο οποίος διαμένει στον 3ο όροφο τρέχει να δει τι συμβαίνει. Μέσα σε μια λίμνη αίματος κείτεται μια ημίγυμνη γυναίκα. Η ξεψυχισμένη φωνή της μόλις που προλαβαίνει να πει μια συλλαβή Νότ....κ' η γυναίκα πεθαίνει!

Σε κατάσταση σοκ, ανήμπορος να βοηθήσει καλεί το 166 και την αστυνομία!

Σε λιγότερο από μισή ώρα καταφθάνει το ασθενοφόρο μαζί και το περιπολικό της αστυνομίας. Ο αξιωματικός υπηρεσίας με τον υπαστυνόμο βάρδιας ακολουθούν το ασθενοφόρο στο εφημερεύον νοσοκομείο. Πίσω μένει ένας αστυνομικός για τις αρχικές καταθέσεις και για να αποκλείσει το χώρο.

Η 4όροφη πολυκατοικία στην οδό Φιλολάου 5 έχει 8 διαμερίσματα. Ο αστυνομικός ζητάει από όλους τους ενοίκους να τον ακολουθήσουν στο τμήμα για καταθέσεις.

Ο διαχειριστής της πολυκατοικίας ενημερώνει τους αστυνομικούς πως δεν είναι όλα τα διαμερίσματα κατοικημένα, εν τούτοις όλοι όσοι ήταν μέσα στα διαμερίσματά τους θα πρέπει να τους ακολουθήσουν στο αστυνομικό τμήμα.

Το διαμέρισμα της άτυχης γυναίκας στον 2ο όροφο παραμένει ως έχει χωρίς κανείς να πειράξει κανένα αντικείμενο.

Ένας κύκλος καταθέσεων ξεκινάει. Τα άτομα που παραβρέθηκαν εκείνο το βράδυ εντός της πολυκατοικίας είναι ένα ζευγάρι ηλικιωμένων στο 1ο όροφο ο κ.Γιάννης και η κ.Μαρία. Στο διπλανό διαμέρισμα ήταν ένα νιόπαντρο ζευγάρι, ο Νίκος και η Πόπη.

Στο 2ο όροφο ζει μια οικογένεια 4μελής. Τη συγκεκριμένη ώρα μόνο ο πατέρας και η μητέρα βρισκόταν εντός του διαμερίσματος. Στο διπλανό διαμέρισμα η άτυχη γυναίκα.

Στον 3ο όροφο μένει ένα ζευγάρι γιατρών από το εξωτερικό και συγκεκριμένα από τη Σουηδία. Είχαν έρθει στην Ελλάδα για να παρακολουθήσουν κάποια ιατρικά συνέδρια. Στο διπλανό ήταν ο διαχειριστής της πολυκατοικίας με τη γυναίκα του και την ανήμπορη πεθερά του, η οποία είναι σε αναπηρικό αμαξίδιο λόγω της σκλήρυνσης κατά πλάκας.

Στο 4ο όροφο μένει μια γυναίκα η οποία έχει χάσει τον άντρα της και ζει με τη κόρη της για να την φροντίζει. Το διπλανό διαμέρισμα είναι κενό.

Ο αξιωματικός ξεκινάει την έρευνα, παίρνοντας από όλους λεπτομερείς καταθέσεις .

Η διερεύνηση για το αποτρόπαιο αυτό έγκλημα διενεργείται από την αστυνομία. Ο αξιωματικός υπηρεσίας μαζί με τις καταθέσεις ζητάει από τον διαχειριστή και όλα τα περαιτέρω στοιχεία των ενοίκων. Υπογεγραμμένα μισθωτήρια και δικαιολογητικά τα οποία έχουν υπογράψει για την πολυκατοικία.

Ο αξιωματικός μαζί με τον συνάδελφό του Μανώλη Αγγελόπουλο ο οποίος έχει ξαναπάρει μέρος σε εξιχνιάσεις εγκληματικών ενεργειών και έχει πολύ καλή εμπειρία ξεκινάει τον κύκλο καταθέσεων!

Την έρευνα και τις καταθέσεις τις αναλαμβάνει λοιπόν ο αστυνομικός Μανώλης Αγγελόπουλος.

Κατάθεση πρώτου μάρτυρα.

-Είστε ο κ .Γιάννης Αναγνώστου, μένετε στον 1ο όροφο τα τελευταία 10 χρόνια με τη σύζυγό σας. Πείτε μου παρακαλώ, τι γνωρίζετε για την υπόθεση και αν γνωρίζατε το θύμα.

-Δεν την γνώριζα προσωπικά! Γνώριζα ότι ζει μόνη της και είχα ακούσει ότι έχει και ένα παιδί στο εξωτερικό. Δεν έχω μπει καν μέσα στο σπίτι της και δεν γνωρίζω τίποτα παραπάνω να σας πω.

-κ.Αναγνώστου,από πού γνωρίζατε ότι είχε παιδί; Ισχυρίζεστε ότι δεν έχετε καμία σχέση με το θύμα και δεν έχετε μπει καν στο σπίτι της!

-Το θύμα όπως γνωρίζετε διέμενε στον 2ο όροφο, δηλαδή ακριβώς επάνω από μας.

Ένα βράδυ την άκουσα που μιλούσε έντονα στο τηλέφωνο λέγοντας χαρακτηριστικά ότι το παιδί της θα ξαναφέρει πίσω το παιδί της και ότι αυτούς που θέλησαν να της το αρπάξουν και να του κάνουν κακό, θα τους σκοτώσει!

-Μάλιστα. Δεν σας χρειάζομαι κάτι άλλο κ.Αναγνώστου! Σας ευχαριστώ για την συνεργασία.

Κατάθεση δεύτερου μάρτυρα.

-Είστε η κ .Μαρία Αναγνώστου, διαμένετε στον 1ο όροφο τα τελευταία 10 χρόνια μαζί με το σύζυγό σας. Πείτε μου παρακαλώ τι γνωρίζετε για την υπόθεση και αν γνωρίζατε το θύμα.

-Το θύμα δεν το γνώριζα. Είμαι άρρωστη τα τελευταία 5 χρόνια κ.Αγγελόπουλε κλεισμένη μέσα στο σπίτι. Δεν έχω να συμπληρώσω κάτι άλλο.

-Γνωρίζετε αν το θύμα διέμενε μόνο του στο σπίτι;

-Δεν γνωρίζω και σας παρακαλώ να μας απαλλάξετε από όλη αυτή την ταλαιπωρία. Κι εγώ και ο σύζυγός μου είμαστε μεγάλοι άνθρωποι και ουδεμία σχέση έχουμε με ότι συνέβη!

-Κ.Αναγώστου, λυπάμαι για την αναστάτωση και την ταλαιπωρία που έχετε υποστεί αλλά σε ένα συνάνθρωπό μας αφαίρεσαν τη ζωή και ξέρετε δεν έχει κανείς τέτοιο δικαίωμα. Θα πρέπει να τιμωρηθεί λοιπόν ο ένοχος με τις διαδικασίες που ορίζει ο νόμος.

Σας ευχαριστώ ωστόσο για την συνεργασία.

Κατάθεση τρίτου μάρτυρα.

-Είστε η κ .Πόπη Δημητρίου, διαμένετε στον 1ο όροφο τα τελευταία 2 χρόνια με το σύζυγό σας. Πείτε μου παρακαλώ τι γνωρίζετε για την υπόθεση και αν γνωρίζατε το θύμα.

-Με τον σύζυγό μου μένουμε τα τελευταία 2 χρόνια στη συγκεκριμένη πολυκατοικία, από τότε δηλαδή που παντρευτήκαμε και η μόνη σχέση που είχαμε με την θανούσα ήταν μια τυχαία συνάντηση σε ένα μπαρ!

-Πείτε μου σας παρακαλώ κάποιες λεπτομέρειες γι' αυτή τη συνάντηση.

-Θα έχουν περάσει περίπου 2 μήνες απ' όταν βγήκαμε με μια φίλη μου για ένα ποτό σε ένα μπαρ στο Βύρωνα ένα Σαββατόβραδο. Εγώ δεν τη γνωρίζω την περιοχή και με είχε πάει η φίλη μου. Είδα λοιπόν το θύμα να συζητάει με 2 άγνωστους άντρες και να μιλάνε κάπως νευρικά!

Ο ένας από αυτούς κάποια στιγμή σηκώθηκε όρθιος και της είπε κάτι στο αυτί. Εκείνη ταράχτηκε κι έφυγε τρέχοντας! Έκτοτε την συνάντησα στην πολυκατοικία άλλη μια φορά στην κεντρική είσοδο. Με κοίταξε λίγο παράξενα, άνοιξε νευρικά την κεντρική πόρτα της εισόδου και έτρεξε στο διαμέρισμά της.

Θυμάμαι χαρακτηριστικά πως δεν πήρε ούτε το ασανσέρ! Έτρεξε και εξαφανίστηκε σε κλάσματα δευτερολέπτου,λες και την κυνηγούσαν.

-κ.Δημητρίου λύστε μου μια απορία! Είπατε ότι δεν γνωρίζατε την περιοχή του Βύρωνα. Εγώ βλέπω ότι οι γονείς σας μέναν για χρόνια στον Βύρωνα και συνεχίζουν και μένουν εκεί. Πως είναι δυνατόν να μην γνωρίζετε την περιοχή που μεγαλώσατε!

-Συγγνώμη, μπορώ να έχω λίγο νερό; Δε νιώθω πολύ καλά.

-Φυσικά, αλλά θα πρέπει να απαντήσετε και στην ερώτησή μου.

-Σας παρακαλώ, θα σας εξηγήσω μια άλλη στιγμή, δεν μπορώ να σας πω τον λόγο. Μην αναφέρετε κάτι στο σύζυγό μου.

-Κ.Δημητρίου,οι καταθέσεις είναι απόρρητες, κανείς δεν θα μάθει τίποτα! Θα πρέπει όμως να μου αιτιολογήσετε για ποιο λόγο είπατε πως δεν γνωρίζετε την περιοχή, αλλιώς σας ενημερώνω ότι θα χρειαστείτε δικηγόρο.

-Σας παρακαλώ ακούστε με δεν έχω καμία σχέση με το έγκλημα, πιστέψτε με, οι λόγοι είναι άλλοι.

Ο αστυνόμος Μανώλης Αγγελόπουλος φώναξε τον αξιωματικό και έκαναν μια μικρή σύσκεψη οι δυο τους. Ύστερα από λίγη ώρα αποφάσισαν να την αφήσουν με την προϋπόθεση πως στο τέλος των καταθέσεων θα πρέπει να τους αποκαλύψει το λόγο που είπε ψέματα για την περιοχή.

Κατάθεση 4ου μάρτυρα.

-Είστε ο κ .Νίκος Δημητρίου, σύζυγος της κ.Πόπης Δημητρίου. Διαμένετε στον 1ο όροφο τα τελευταία 2 χρόνια με τη σύζυγό σας. Πείτε μου παρακαλώ τι γνωρίζετε για την υπόθεση και αν γνωρίζατε το θύμα.

-Την κυρία δεν την γνώριζα καθόλου, άλλωστε τις περισσότερες ώρες λείπω από το σπίτι. Είμαι ασφαλιστής και δεν έχω συγκεκριμένο ωράριο. Το μόνο που άκουσα εκείνο το βράδυ ήταν τα ουρλιαχτά της. Δεν τη γνώριζα ούτε οπτικά!

-Πείτε μου κάτι ακόμα. Με την κ.Πόπη Δημητρίου γνωρίζεστε χρόνια;

-Μάλιστα, σχεδόν 10 χρόνια.

-Μένατε σε κάποια άλλη περιοχή πριν παντρευτείτε μαζί;

-Όχι, η σύζυγός μου ζούσε με τους γονείς της αλλά συναντιόμασταν έξω. Εγώ τους γονείς της τους γνώρισα στο γάμο. Καλύτερα που δεν έμπλεξα και με τα πεθερικά, καταλαβαίνετε. Μακριά και αγαπημένοι!

-Κ.Δημητρίου, τα πεθερικά σας ξέρατε πού έμεναν;

-Στην περιοχή της Δάφνης μου είχε πει η γυναίκα μου, αλλά δεν με ένοιαζε κιόλας όπως σας είπα και πριν.

-Μια τελευταία ερώτηση. Συνήθως οι γυναίκες όταν παντρεύονται κρατάνε το επίθετό τους, η σύζυγό σας απ την έρευνα που κάναμε είδαμε ότι το άλλαξε.

-Με τη γυναίκα μου είμαστε πολύ αγαπημένοι κ.Αγγελόπουλε. Όπως έχετε καταλάβει ποτέ δεν ανακατεύτηκαν τα πεθερικά μου. Ήμασταν πάντα ο ένας για τον άλλον.

Όταν παντρευτήκαμε μου είπε ότι θέλει να κρατήσει το δικό μου επίθετο γιατί με αγαπάει πολύ.

-Καλώς, κ.Δημητρίου, δεν σας χρειάζομαι κάτι άλλο.

Κατάθεση 5ου μάρτυρα.

-Είστε ο κ .Σωτήρης Παναγόπουλος. Διαμένετε στον 2ο όροφο τα τελευταία 20 χρόνια με τη σύζυγό σας. Πείτε μου παρακαλώ τι γνωρίζετε για την υπόθεση και για εκείνο το βράδυ.

-Είμαι ο πιο παλιός στη πολυκατοικία και διαμένω με τη σύζυγό μου και τα 2 παιδιά μας 20 χρόνια στο ίδιο διαμέρισμα. Διατηρούμε ένα οικογενειακό μαγαζί στο κέντρο της Αθήνας.

Την άτυχη γυναίκα την γνωρίζαμε καθώς επίσης και τα μπλεξίματα που κατά καιρούς είχε.

Μπαινόβγαιναν πολλοί άντρες στο σπίτι της αλλά ποτέ δεν ακούγαμε καβγάδες ,τσακωμούς ή συζητήσεις περίεργες. Παρόλα αυτά, όλοι αυτοί, η αύρα αυτών των ανθρώπων ήταν περίεργη. Στα παιδιά μου έλεγα να προσέχουν πολύ, όταν γύριζαν από την βόλτα τους.

Ποτέ δεν είχαμε βέβαια πρόβλημα και μέχρι και την ημέρα του φονικού δεν είχαμε καταλάβει το παραμικρό. Δεν έχω να συμπληρώσω κάτι άλλο.

-Μια ερώτηση μόνο. Η σύζυγός σας την είχε επισκεφτεί ποτέ στο διαμέρισμα της ή και το αντίστροφο;

-Δεν μου είχε αναφέρει κάτι, μόνο μια φορά μου είπε ότι η θανούσα της είχε χτυπήσει την πόρτα και της ζήτησε αν έχει να της δώσει ζάχαρη γιατί θα έφτιαχνε κέικ για το παιδί της.

Η γυναίκα μου της έδωσε, αλλά το παιδί της δεν το είχαμε δει ποτέ.

Φήμες λέγανε ότι ο πρώην άντρας της την είχε κλείσει σε κλινική ένα διάστημα γιατί νόμιζε ότι είχαν παιδί και της το είχαν αρπάξει.

-Σας ευχαριστώ κ.Παναγόπουλε.

Κατάθεση 6ου μάρτυρα.

-Είστε η κ .Κατερίνα Παναγοπούλου. Διαμένετε στον 2ο όροφο τα τελευταία 20 χρόνια με τον σύζυγό σας. Πείτε μου παρακαλώ τι γνωρίζετε για την υπόθεση για εκείνο το βράδυ.

-Έτυχε να βρισκόμαστε στο σπίτι εκείνο το βράδυ μιας και το οικογενειακό μαγαζί που διατηρούμε στο κέντρο της Αθήνας είναι κλειστό τις Κυριακές. Οι φωνές μάς ξύπνησαν εμένα και τον σύζυγό μου. Τίποτα παραπάνω δεν γνωρίζω όμως για εκείνο το βράδυ.

-Ποια ήταν η σχέση σας με το θύμα;

-Καμία απολύτως. Φήμες λέγανε ότι είχε παιδί. Μάλιστα η κυρία του 4ου ορόφου είναι μαία και διαμένει με την μητέρα της που είναι άρρωστη. Μου ανέφερε κάποια στιγμή ότι η θανούσα έλεγε ότι το παιδί της το έχει γεννήσει στο μαιευτήριο που είναι μαία εκείνη.

Σε μια γρήγορη έρευνα που είχε κάνει όμως δεν είχε βρει πουθενά ληξιαρχική πράξη γέννησης με το όνομα που της είχε αναφέρει και την χρονολογία. Κάποιοι έλεγαν ότι ήταν τρελή και φανταζόταν πράγματα. Δεν γνωρίζω κάτι άλλο. Είμαστε οικογενειάρχες με επιχείρηση δική μας και 2 παιδιά και ουδεμία σχέση έχουμε με το έγκλημα.

-Σας ευχαριστώ κ. Παναγοπούλου για την συνεργασία.

Κατάθεση 7ου μάρτυρα.

-Είστε ο κ.Ιωάννου Μάριος. Διαμένετε στον 3ο όροφο μόλις τον τελευταίο 1 χρόνο μαζί με τη σύζυγό σας. Είδα ότι είστε γεννημένος στη Σουηδία. Πώς βρεθήκατε στην Ελλάδα; Πείτε μου παρακαλώ τι γνωρίζετε για την υπόθεση και για εκείνο το βράδυ.

-Το επάγγελμα το δικό μου και της συζύγου μου είναι το ίδιο. Εργαζόμαστε ως γιατροί στο εξωτερικό και ήρθαμε στην Ελλάδα να παρακολουθήσουμε κάποια επιμορφωτικά σεμινάρια του ιατρικού συλλόγου. Έχουμε επίσημη πρόσκληση και η αναχώρησή μας είναι σε 15 μέρες.

Την κυρία δεν την γνωρίζουμε καθόλου, άλλωστε λείπαμε σχεδόν 20 ώρες από το διαμέρισμα. Το ενοίκιό μας το έχουμε προπληρωμένο και με την κυρία δεν είχαμε καμία επαφή και σχέση. Εκείνο το βράδυ ήμασταν ξαπλωμένοι και ξυπνήσαμε από τις φωνές. Δεν έχω να συμπληρώσω κάτι άλλο.

-Σας ευχαριστώ κ.Ιωάννου για την συνεργασία.

Κατάθεση 8ου μάρτυρα.

Είστε η κ.Ιωάννου Ελένη. Διαμένετε στον 3ο όροφο μόλις τον τελευταίο 1 χρόνο μαζί με τον σύζυγό σας. Είδα ότι είστε γεννημένη όπως και ο σύζυγός σας στη Σουηδία. Πείτε μου παρακαλώ τι γνωρίζετε για την υπόθεση και για εκείνο το βράδυ.

-Με τον σύζυγό μου ήρθαμε από τον τόπο καταγωγής μας το Νότοντεν για κάποια επιμορφωτικά ιατρικά σεμινάρια. Δεν έχουμε καμία σχέση με κανέναν από την πολυκατοικία. Εργαζόμαστε και προσφέρουμε πολλές φορές οικειοθελώς τις υπηρεσίες μας. Όπως γνωρίζετε κάνουμε λειτούργημα και τιμούμε τον όρκο του Ιπποκράτη.

Δεν έχω να συμπληρώσω κάτι επιπλέον.

-Σας ευχαριστώ πολύ για την συνεργασία κ.Ιωάννου.

Κατάθεση 9ου μάρτυρα.

-Είστε η κ.Νίκη Μακρή. Διαμένετε στον 4ο όροφο τα τελευταία 5 χρόνια μαζί με την άρρωστη μητέρα σας. Η μητέρα σας δεν επικοινωνεί, οπότε την απαλλάσουμε και από την κατάθεση. Πείτε μου παρακαλώ τι γνωρίζετε για την υπόθεση και για εκείνο το βράδυ.

-Εργάζομαι σε ένα μεγάλο μαιευτήριο της Αθήνας ως μαία. Εκείνο το βράδυ αν και κανονικά είχα βάρδια ήμουνα στο σπίτι. Ξύπνησα μέσα στον ύπνο μου ξαφνικά απ' τις φωνές και τα ουρλιαχτά. Την κυρία δεν την γνώριζα προσωπικά, όμως είχα ακούσει από μια άλλη ένοικο της πολυκατοικίας πως είχε παιδί και ήταν γεννημένο στο μαιευτήριο που δούλευα. Πότε δεν βρήκα τίποτα. Σχετικά δεν ασχολήθηκα όμως περισσότερο μ' αυτό το θέμα!

-Εσείς κυρία Μακρή γιατί δεν δουλέψατε εκείνο το βράδυ; Είχατε ζητήσει άδεια για κάποιο συγκεκριμένο λόγο;

-Συγγνώμη κ.Αγγελόπουλε αλλά δεν είμαι υποχρεωμένη να απαντήσω. Η ερώτηση θεωρείται προσωπική.

-Εσείς κ.Μακρή χρησιμοποιήσατε τη φράση “αν και κανονικά είχα βάρδια”. Οπότε είστε υποχρεωμένη να απαντήσετε.

-Δεν θα απαντήσω ακόμα και αν αυτό με καταστήσει ένοχη!

-Πολύ καλά.

-Έχετε να συμπληρώσετε κάτι ακόμα;

-Ναι, θέλω να πάω σπίτι μου να περιποιηθώ την άρρωστη μητέρα μου αν μου επιτρέπετε.

Οι καταθέσεις τελείωσαν. Ο αστυνόμος κ.Αγγελόπουλος φώναξε τον αξιωματικό υπηρεσίας και του ανακοίνωσε ότι γνωρίζει τον ένοχο. Έγραψε μια έκθεση με όλες τις λεπτομέρειες βάσει της έρευνας που είχε κάνει. Μια μικρή λεπτομέρεια έριξε τον ένοχο στη παγίδα.

Ο αστυνόμος Μανώλης Αγγελόπουλος είναι σήμερα αξιωματικός. Η σωστή και προσεκτική του αντίληψη τον αντάμειψαν. Ο ένοχος καταδικάστηκε σε ισόβια.

Καμιά φορά αυτό το σώμα των αστυνομικών που όλοι μας (μαζί και εγώ) κρίνουμε, κάνουν θαύματα με μαθηματική ακρίβεια!

Ο κ.Αγγελόπουλος είχε την ευαισθησία να το εξιχνιάσει μέχρι τέλους, ρισκάροντας μέχρι και την σωματική του ακεραιότητα!

Εξάρθρωσε ένα κύκλωμα με απόλυτη εχεμύθεια. Βρήκε ποιος είχε δώσει πλαστά στοιχεία και ταυτότητα. Πάλεψε μέχρι το τέλος για τον άδικο χαμό μιας νεαρής γυναίκας.

Ένας πυροσβέστης όταν θα σβήσει μια φωτιά τον ονομάζουμε ήρωα και ασφαλώς είναι! Ένας αστυνομικός που παίζει καθημερινώς τη ζωή του κορώνα γράμματα δεν είναι; Ένας αστυνομικός που εξιχνιάζει εγκλήματα δεν είναι άξιος και ήρωας;

Η φωτιά προφανώς και φαίνεται! Η αναγνώριση όμως θα πρέπει να φαίνεται όση προκατάληψη και να υπάρχει!

Ο Κ.Αγγελόπουλος είπε στον εαυτό του “ΘΑΡΡΟΣ Ή ΑΛΗΘΕΙΑ;” και την απάντηση την έδωσε μόνος του "Θάρρος για να βρω την αλήθεια"! ...και την βρήκε, πέφτοντας στα βαθιά.

Εσείς τον βρήκατε τον ένοχο; Υπάρχει μια μικρή λεπτομέρεια που τον “φωτογραφίζει”.....

Αν δεν τον βρείτε, δεν πειράζει! Το νόημα άλλωστε δεν ήταν να βρείτε τον ένοχο! Έκαστος στο είδος του.

Σημασία έχει πως και ο πυροσβέστης και ο αστυνομικός και όλα τα σώματα ασφαλείας έχουν κανόνες ,έχουν ήρωες, αλλά υπάρχουν και οι εξαιρέσεις. Σ' ένα όμως θα πρέπει να συμφωνήσουμε όλοι. Σ' όλες τις δουλειές και τα σώματα άνθρωποι δουλεύουν και πασχίζουν για το κοινό καλό!

Αθανασία Παπαδοπούλου 23-7-2020